Red Hulk

2013 // Asimina Proedrou

Το λινκ για να δείτε την ταινία: https://vimeo.com/140791907. 

Η πρώτη απόπειρα της Asimina Proedrou είναι πολύ ολοκληρωμένη και εύστοχη. Σεναριακά, διαλογικά και σκηνοθετικά με ωραία αναφορά στο Taxi Driver, στη σκηνή που ο πρωταγωνιστής κοπανάει έναν σάκο του μποξ για να σκεφτεί τι θα κάνει, όταν μπαίνει στο βασικό δίλημμα. Ο Κόκκινος Χαλκ είναι μία πάρα πολύ καλή ανάλυση του ρατσισμού, του κοινωνικού αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης. Όλος ο χώρος και ο χρόνος της ταινίας δίνονται με πολύ πετυχημένο τρόπο. Το σενάριο είναι εντελώς ρεαλιστικό και έγκυρο, τα γεγονότα επίκαιρα και σκοτεινά, η πλοκή ενδιαφέρουσα, το τέλος ένα φαινομενικά βαρύ εκκρεμές που προβληματίζει και διαλύει το κοινό. 

Ξεκινάει δυναμικά, τελειώνει με υπόνοιες. 

Ο πρωταγωνιστής αναζητάει τον εαυτό του, αισθανόμενος ακραίο μίσος, το οποίο του έχει φυτέψει ο κοινωνικός του περίγυρος (οικογένεια, εργασιακό περιβάλλον, "φίλοι"-συνοπαδοί κ.τ.λ.) και φροντίζει να καλλιεργήσει με διάφορους τρόπους ο ίδιος. Είναι τερατώδεις οι συμπεριφορές των ανθρώπων που τον περιβάλλουν, αλλά σιγά-σιγά αλλοτριώνεται (με όλο αυτό που κουβαλάει) και γίνεται και ο ίδιος τέρας. Όχι, γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Του δίνεται η ευκαιρία να επιλέξει, αλλά σαφέστατα κλίνει προς τα εκεί που είναι το μίσος, το κακό, το μη σκέπτεσθαι. Έχει κάνει κάτι κακό και αντί να προσπαθήσει να το σταματήσει, φοβάται, αγχώνεται, στενοχωριέται, θυμώνει και επιλέγει να το εντείνει και να το συνεχίσει, γιατί είναι ο κανένας, δεν έχει κάποιο νόημα στη ζωή του, κάποιον στόχο, αισθάνεται ένα τίποτα και όλα γύρω του είναι τρομακτικά άσχημα και έτσι τον κάνουν να αισθάνεται. Υπάρχει μία ρωγμή αμφιβολίας ότι ίσως και να μην είναι τέρας τελικά, γιατί δεν μαχαιρώνει τον μετανάστη. Γιατί έχει δεύτερες σκέψεις και ενδεχομένως, κάποιες τύψεις (όχι ξεκάθαρα αυτό που έκανε, αλλά για να μην τον πιάσουν μάλλον). Γιατί γυρνάει στην οικογένεια που δεν είναι καθόλου σωστή και καλή, αλλά σκατένια και τον φτύνει. Γιατί κοιτάει τους άλλους ζητώντας απάντηση, κανείς δεν του δίνει, τον διώχνουν από τον οπαδικό σύνδεσμο. Γιατί αγοράζει αρκουδάκι δώρο για την κόρη του συναδέλφου του που τον προσκάλεσε σπίτι του για φαγητό, αλλά δεν πηγαίνει και δεν δίνει ποτέ το δώρο. Γιατί έχει σκατά αφεντικό στη δουλειά και δεν βγάζει κουβέντα (όχι). Είναι ένα συνοθύλευμα καταστάσεων και γεγονότων που τον σπρώχνουν προς τα εκεί που έχει επιλέξει να πάει, επειδή θέλει να ανήκει κάπου και να επιβιώσει καταστρέφοντας τους άλλους και κάνοντας αποτρόπαιες πράξεις, προκειμένου να νιώσει σιγουριά και αυτοπεποίθηση και ότι έχει κάποιον στόχο στη μάταιη ζωή του.  

Δεν έχω κάτι άλλο να συμπληρώσω. Αυτή η ταινία πρέπει να γίνει γνωστή.