2017 // Graig Gillespie
Μία μέτρια βιογραφία καταντάει απίστευτη, όταν η σκηνοθεσία είναι άψογη και ταυτόχρονα, κάπως παραμυθορεπορταζική και τραγελαφική. Εκεί που σου έρχεται να κλάψεις, γελάς από την ακρότητα και το αντίθετο. Υπέροχοι θεοσκότεινοι χαρακτήρες-βάλτοι-καρικατούρες από την αμερικάνικη επαρχία -Πόρτλαντ, Μέιν, μια πολιτεία στη μέση του πουθενά- που υφίστανται και στην πραγματικότητα ως τέτοιοι και αυτό το κάνει ακόμα πιο έντονο. Ο Graig Gillespie, μετά το Lars and the real girl κάνει τον πάγο και το πατινάζ να φαίνεται σαν κατόρθωμα ζωής, πιο ενδιαφέρον από ποτέ, με αποτέλεσμα να ξεχνάμε τον Κωστάλα και τις αφηγήσεις του στην ερτ και η Margot Robbie ξεπερνάει ό,τι έπαιζε μέχρι τώρα και μεταλλάσσεται σε Tonya Harding. Καλύτερο κι από το Three billboards outside Ebbing, Misouri που μόνο από άποψη πλοκής και ερμηνειών αποκτάει κινηματογραφική υπόσταση. Να το δείτε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου